κοχύλια μνήμης

Ιούνης στην Αθήνα. Αρχίζει να κάνει ζέστη και θες να φύγεις από το διαμέρισμα, δε σε χωράει. Βρίσκεις την τσάντα της θάλασσας στην ντουλάπα. Μέσα πράγματα από το περσινό καλοκαίρι: αντηλιακά, ψάθες, εισιτήρια λεωφορείων και ένα κοχύλι. Προσπαθείς να θυμηθείς από πού είναι, από ποια παραλία, ποια στιγμή ήθελες να κρατήσεις στην μνήμη με αυτό το κοχύλι.

Είναι από την παραλία στη Σέριφο με τα πράσινα νερά, ή έχει ξεχαστεί στη τσάντα από την Κρήτη; Ήταν από ένα απόγευμα του Ιούνη στις Λύγκρες; εκεί που ήμουν ξαπλωμένος στην άμμο, άκουγα μόνο το κύμα και τα τζιτζίκια και ψαχούλευα τα βότσαλα; Μπορεί να είναι από το νησί που πήγες για πρώτη φορά διακοπές με κείνη στα δεκαεννιά. Όχι αυτό το χεις φυλάξει στο συρτάρι..

Τα κοχύλια είναι ένα σημείο μνήμης, μια υπενθύμιση όμορφων στιγμών, υπενθύμιση ανθρώπων, που μπορεί η ζωή να σας πήγε μακριά και να μη συναντιέστε πια. Αλλά τα κοχύλια τα φέρνουν όλα ξανά στη μνήμη, πρόσωπα και συναισθήματα. Τα νερά της θάλασσας, το χρώμα της άμμου, το πορτοκαλί του ουρανού, τη μυρωδιά από τα αρμυρίκια, το πρόσωπό της.

Το χειμώνα, όταν το καλοκαίρι φαντάζει απλησίαστο, ψάχνεις μηχανικά στο συρτάρι για ένα σημειωματάριο, για ένα μολύβι και βρίσκεις κοχύλια. Παίρνεις ανάσα και ξέρεις έτσι ότι θα ξανάρθει η στιγμή που θα ακούς μόνο το κύμα και τα τζιτζίκια και θα χαζεύεις το πορτοκαλί στον ουρανό σαν να μην υπάρχει τίποτα άλλο στον κόσμο.

Θα ξαναγίνεις για λίγο παιδί, θα ψάχνεις για κοχύλια στην άμμο, θα βουτάς με το κεφάλι στη θάλασσα, θα παίρνεις βαθιές ανάσες για να κλείσεις τη μυρωδιά από το αρμυρίκι μέσα σου. Θα κλείνεις τα μάτια και δε θα σκέφτεσαι τίποτα άλλο εκτός από το ότι είσαι καλά και δε θες τίποτα άλλο. Είναι μια στιγμή που δε σου λείπει τίποτα.

Σκέφτεσαι –γιατί να μη ψάχνω κοχύλια συνέχεια; όλο τον χρόνο; Αφού αυτό μου αρέσει. Αυτό και οι άνθρωποι που διάλεξα και με διάλεξαν να μαζεύουμε μαζί τα κοχύλια. Αφού τους διάλεξες να είναι μαζί σου αυτή τη στιγμή σημαίνει ότι είναι οι ¨σημαντικοί άλλοι¨ της ζωής σου. Ξέρεις ότι δε γίνεται, τουλάχιστον ακόμη, αλλά θα παλεύεις για να γίνει η ζωή σου και η ζωή όλων ένα όμορφο σούρουπο σε μια παραλία με τους ¨σημαντικούς άλλους¨ της ζωής μας. Πρέπει όμως να γεμίσεις όμορφες στιγμές όλες τις εποχές του χρόνου και να βρίσκεις τυχαία τα κοχύλια εδώ και ΄κεί και να σαι σίγουρος ότι θα ξαναψάξεις για καινούρια.

https://www.youtube.com/watch?v=iKkVciKgOHEa1koh

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under πολιτική| εργασία | κινήματα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s