μικροπολιτική ΙΙ

το βυτιο

σκόρπια και ασυνάρτητα:

*

Η δημάρ (αν υπάρχει ακόμη την ώρα που γράφονται αυτές οι λέξεις) αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα ανάλογο κάπως με του σύριζα. Όταν βρισκόταν στην κυβέρνηση δεχόταν πίεση από τα αριστερά, απ’ τη στιγμή που έφυγε δεχόταν πίεση από τα δεξιά. Βέβαια καμία δεν ήταν πραγματική κοινωνική πίεση. Ήταν πίεση δημοσκοπική, μιντιακή και σοσιαλμιντιακή. Με τη δημάρ ασχολούνταν αρθρογράφοι, πανεπιστημιακοί, παραθυρόπληκτοι σχολιαστές προσπαθώντας να την πείσουν να στηρίξει το όποιο κυβερνητικό σχήμα. Άλλωστε απ’ το 2010 και μετά η μεγαλύτερη αρετή που αναγνωρίζεται στη χώρα είναι η «σταθερότητα ή αλλιώς κυβερνησιμότητα». Απ’ την άλλη με τη δημάρ ασχολούμαστε όλοι εμείς, ο όχλος του διαδικτύου, που αναγνωρίζαμε στους ψαριανούς του κόμματος αυτό που εντόπιζε από πάντα το κοινό του καφενείου.

Το γεγονός ότι οι πιέσεις που δεχόταν η δημάρ ήταν πάντα εικονικές έχει να κάνει τόσο με τα στελέχη της, όσο και με την ανύπαρκτη σχέση με την κοινωνία…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.758 επιπλέον λέξεις

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under πολιτική| εργασία | κινήματα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s